K. SOC. Maria-ter-Heide

Officiële website van de vrouwenvoetbalafdeling van Brasschaat

Maria-ter-Heide B 3-1 Heist C

 

 

28 februari 2015

 

‘t is maar om te lachen, vooraf, ‘the real thing’, geniaal die bal, keep it cool, juist niet, achteraf …

 

’t is maar om te lachen...

 

Stel ze hebben u reeds meermaals gezegd. ‘Maar jij kan het niet relativeren, het is maar om te lachen.’ U hebt geleerd dat u dat echt niet goed kan.

Dat is niet noodzakelijk erg, dat kan gebeuren. U kan niet in alles sterk zijn. U hebt nog steeds al mijn respect en zal dat houden.

Stop dan nu wel tijdig met lezen. Maak tijd voor andere dingen. Deze onderstaande tekst is niet voor u.

Ik herhaal, stop, u hebt nuttiger dingen te doen (den afwas, speel ‘komen eten’ (real or on tv ), kies zelf maar, u hebt mij er niet voor nodig om te kiezen wat (ik wil het ook niet weten wat u uiteindelijk hebt besloten te gaan doen in de plaats van de lectuur van dit hard onderstaand zondagslabeurwerkje)).

 

Stel u hebt besloten om toch verder te lezen, relativeer dan sommige opmerkingen, het is dichterlijke (ahum) vrijheid van de auteur, geniet, het ‘t is tenslotte gewoon even lachen met de gebeurtenissen, anders is een verslag toch maar saai…

We spelen echt niet op de vrouw/man enkel op de bal, of die nu te zacht stond, weet ik nog steeds niet…

 

 

 

Vooraf

 

Een eerste ‘vooraf’ melding deze maal was dat onze match ‘vooraf’ ging aan een historische match van de A-ploeg.

Die konden kampioen spelen zonder puntenverlies en zo vroeg voor het einde van het seizoen. Een unieke prestatie en iedereen keek wel uit naar de bekroning. (Ik verwijs naar het verslag van de A-ploeg en ATV voor meer informatie :-)).

‘Vooraf’ werd er heel wat bedisseld in onze ploeg qua aanmaak/gebruik van materiaal om te supporteren. Met een superdrukke werkweek ging het ‘vooraf’ een beetje aan mij voorbij maar vrijdagavond kon je de ‘vibes’ wel voelen in onze club. Aan den toog was het natuurlijk onderwerp nummer 1 en dat ‘aan den toog’ liep wat langer uit dan normaal voor mij (dochterlief was in de coulissen mee aan een spandoek aan het knutselen…).

Iedereen keek uit naar morgen, toch wel leuk om voelen.

 

Nu ik keek vooral uit naar de B-ploeg zoals elke week, tijd voor naar de A-ploeg te kijken, had ik niet want ik werd later nog in Oostende verwacht voor een turnoptreden van één van mijn andere dochters. Het beloofde een mooie en drukke dag te worden. :-D

 

Zaterdagmorgen, een zonnetje was van de partij, het veld mooi ‘geweld’ (even doordenken en u weet wel wat ik bedoel, indien niet bel me, u mag het altijd eens in de praktijk komen doen) en een beetje vochtig. Leukere omstandigheden kan je als voetbalster/publiek toch niet wensen.

De arbiter kwam uiteindelijk opdagen (ik zit er niet op te wachten om een matchke te blazen, dat weet u als trouwe leesster/lezer al wel …), de brave man had wat opstartproblemen met de computer, er waren wat ‘doortrekproblemen’ aan de toiletten die ik moest onder controle krijgen (tja ploegafgevaardigde is een gevarieerde job, hé), de wedstrijdbal was tijdig afgeleverd, cabines afgesloten, … enfin ge kent dat gevoel wel hé, alles uiteindelijk juist op tijd (+ 2 minuten) onder controle.

Nog juist naar de bank lopen en klaar is kees. In het voorbijlopen van onze aanvalsters kan ik nog wat aanmoedigingen geven en dan tijd om te gaan genieten en wat te rusten op die bank, denk je dan. Trouwens als ploegafgevaardigde mag je niet zitten op de bank, je moet zitten op de bank. Qua actieradius is dat vrij beperkt en invallen mag ik niet, hoogstens nog eens een sprintje trekken voor een gekwetste en daar hoop je vooral op dat het niet moet… Dus let’s go, genoeg ‘vooraf’, the real thing starts…

 

 

 

Eerste helft: geniaal die bal

 

Van bij de start voel je de drive, geen ’t zit in de kopkes’ problemen deze keer. We gaan ervoor en proberen de match in handen te nemen.

Ons middenveld met Anke, Astrid en Jos probeert de bal te veroveren en in de tweede minuut wint Anke twee opeenvolgende duels en levert een mooie steekpas af op Paterke die op haar flank weg is. Haar voorzet wordt echter door de keeper onderschept.

Een paar minuten later is bedrijvige Kirsten ‘uitgebroken’ en ze brengt de bal lateraal aan de grote backlijn voort, waar Paterke denkt: ‘tja die bal valt hier voor mijn rechtse, ik heb die voet ook niet voor niks gekregen, ik zal die ook eens uitproberen’. Een geniale inval, bleek het te zijn. De bal gaat hoog, echt hoog (‘Kijk omhoog Sammy’) en valt dan juist op tijd naar beneden en juist onder de lat. Elle faut le faire, dacht ik zo. Misschien een lucky goal, maar ja die tellen ook.

 

De volgende minuten hebben we een licht overwicht en krijgen we nog kansen. Ook Heist laat zich niet onbetuigd en onze verdediging met Anne-Lies, Maurane, Paulien en Eva moet zich een paar keer schrap zetten. Geraken ze er toch door, dan is er een attente en goed meecoachende Kelly om de tegenaanvallen onschadelijk te maken. De ‘2-0’ valt er na een mooie pas van Astrid diep, Paterke weg, haar tegenspeelster valt wat ongelukkig in die actie.

Paterke stormt op de doelvrouw af en legt de bal met een mooi overhoeks schot (met links) binnen. Een goal , toch wat gecontesteerd bij de tegenpartij maar wat er ook van zij, de afwerking was properkes. Niet veel later had ik precies het gevoel dat ik naar den tv aan het kijken was.

Het leek een herhaling, Paterke weer mooi gelanceerd, weer als een torpedo naar de doelvrouw maar die redt prachtig haar mooi schot. Bijna een hattrick voor haar. Toch geen herhaling, maar het bleek ‘the real thing’ dat ik zat te bekijken… En toe, rond de 25e minuut, kwam er een nieuw begrip in mijn leven, de ballenwissel.

De doelvrouw van Heist vond de bal (een mooie gele) te licht opgepompt en speelde die ostentatief in de richting van onze bank. Tja werk dus voor mij, ik leverde een nieuwe bal (iets harder opgepompt) af , maar die vond ook geen gratie bij haar en kregen we ook ostentatief terug. Ondertussen kwam de arbiter zich ook met de zaak bemoeien en werd het stilaan een klucht of was het ping-pong tussen veld en bank.

Wat er ook van zij, uiteindelijk kunnen we voort maar het lijkt toch alsof de lucht even verzwaard is. We zijn iets minder geconcentreerd bezig en slikken een mooie tegengoal. Kelly doet nog een superverdienstelijke poging om de meubelen te redden maar juist niet genoeg. Via haar vingertoppen binnen. Ondertussen zijn ze de ballen (wedstrijdbal incluis) komen halen, om die harder te zetten. Want dat is dus ook nog een probleem als ploegafgevaardigde, je mag zelfs niet weg van die bank. Je moet daar blijven. Dat noemen ze aan de bank gekluisterd zijn. Heist komt nu meer opzetten en de partij wordt evenwichtiger. Kelly komt even later gepast uit, Maurane schudt een mooie diepe pas op Maya uit haar schoenen, Maya gaat in overdrive (probeer u dit als volgt te visualiseren, Maya kan in volle versnelling precies nog een versnelling hoger schakelen) en weg is ze van haar tegenstandster. Zonde dat de voorzet wordt onderschept. Maurane moet er even later af met een lichte kwetsuur, Laura komt erop. Het wordt een boeiend kijkstuk, Astrid en Kirsten zijn even later op wandel maar het stokt even en kans is weg.

 

Juist voor de rust, een mooie pas van Anke, Maya mag doorgaan van de arbiter, doet dat ook en rondt ‘properkes’ af. 3-1. Toch wat veiliger om te gaan rusten.

 

 

 

Eerste helft: geniaal die bal

 

Terwijl de hoofdrolspeelsters rusten, zorg ik ervoor dat de wedstrijdbal met wat meer lucht in bij de arbiter geraakt.

De brave man vraagt, ‘ge hebt hem toch wat harder gezet?’ (Echt, ik zweer het, geen dichterlijke vrijheid)… Ik besluit wijselijk met een ‘ja, natuurlijk’ en slik al mijn deugnieterij van ‘ja ik heb er drie keer in geblazen tijdig in’… Wat een job, ploegafgevaardigde, bijna zo erg als arbiter. Sjans dat je helpers hebt om die ballen op te blazen of toch niet (moet ik eens navragen :-D ).

 

 

Den tweede helft: juist niet

 

Tk kan die tweede helft niet beter omschrijven als op de volgende manier:

 

* Mooie voorzet, kopbal Delie (ingevallen bij rust voor Paterke), juist niet goed genoeg, naast.

 

* Mooie aanval, een ‘Gerets’ inworp van Anne-Lies en weg is zus Maya (je weet wel die met die extra versnelling), voorzet, schot Eva, juist niet genoeg geplaatst.

 

* Mooie combi (nee niet van de politie) tussen Kirsten en Delie, schot van Delie heeft juist niet genoeg kracht

 

* Weer een ‘Geretske’ van Anne-Lies, Maya weer er van door, een hard en mooi schot, juist niet in het kader

 

* Heist dreigender en dreigender, we komen goed weg als een prachtig schot van hen juist niet onder de lat maar erop beland. Oef.

 

* Het eindigt bij een lange inspanning van Evi die door een ploegmate gelanceerd wordt en de hele helft van het terrein met de bal voor blijft op haar tegenstandster maar dan een voorzet aflevert die juist niet goed genoeg was om bij Delie te geraken.

 

Enfin er verandert niets meer aan de stand. 3-1, weer drie punten binnen. Nog steeds het maximum sinds de terugronde. Mooi en leuk.

 

 

 

Achteraf

 

De tegenstander is wat ontgoocheld met twee van onze tegendoelpunten (‘twee zuivere offside goals’),

ik besluit wijselijk (mijn moeder zou echt trots op me zijn) mijn mond te houden.

Trouwens vanop die bank met die zichtradius ziet ge dat echt niet. Den arbiter houdt ook wijselijk zijn mond en concentreert zich na de match op de afwerking in de computer. Ik versta dat allemaal wel die reacties, het is de emotie, dat hoort erbij, dat maakt het ook mooi, ik heb dat soms ook maar ‘the real thing’ is enkel op de plein. Voorbij is voorbij. Er is niks meer aan te veranderen, … je kunt er hoogstens nog een verslagske overschrijven.

Hopelijk was het een plezant en als je tot hier geraakt zijt, bedankt u bent volhardend en kan relativeren. Het was tenslotte maar om te lachen. Spreek mij aan en ik lever uw attest van relativering en volharding met plezier af en erewoord: ik werk aan dat opblazen van die ballen…

 

 

Tot volgende week,

 

 

 

 

 

Pavaho*

 

* wegens veiligheidsoverwegingen werk ik met pseudoniem, alhoewel mijne dekmantel moet ik toch eens herbekijken J

 

 

 

 

Wedstrijd gegevens

 

 

Goals : Stephanie de Pater (2x), Maya Deltour

 

Assists : Anke Meeussen, Kirsten Fierens

 

 

  • Copyright © 2015 - www.dames-mth.be - Webmaster T1