K. SOC. Maria-ter-Heide

Officiële website van de vrouwenvoetbalafdeling van Brasschaat

Sint-Amands 1-2 Maria-ter-Heide B

 

 

21 februari 2015

 

‘Het zit in het kopke’ of moeilijk gaat ook , deel 2, …

 

Vooraf

 

Over matchen tegen Sint-Amands heb ik als nieuweling in de club al verhalen gehoord. We hebben het al moeilijk gehad tegen hen en ondanks een vlotte overwinning thuis dit speeljaar, leefde het gevoel van een moeilijke verplaatsing duidelijk in onze rangen. Uit mijne voetbaltijd (klinkt hé, maar ja ondergetekende heeft ooit ook een lang volgehouden poging gedaan om te voetballen op veld en in zaal. Gelukkig kreeg ik toen vier dochters en was het logisch om te stoppen. :-) weet ik dan meestal al veel.

Meestal wordt het dan ook moeilijk. In de volksmond spreken ze dan over ‘dat zit in het kopke’. Ik persoonlijk kan meer en meer genieten van die volkswijsheden (en uitdrukkingen, nog zoiets, die vind ik soms zo mooi) hoe ouder ik word. Heel wat wetenschappers zitten soms jaren te studeren en komen dan gewoon met wetenschappelijke verklaringen voor volkswijsheden.

Ze hebben dan een ellenlange tekst en gefundeerd onderzoek gedaan en komen dan tot de conclusie : ‘ we kunnen nu bevestigen dat wat in de volksmond gezegd wordt toch een vorm van waarheid bevat.’ Versta me niet verkeerd, ik hou echt van wetenschap. Mijn bewondering voor briljante geesten steek ik niet onder stoelen of banken (ook een grappige uitdrukking).

Maar uiteindelijk heb ik zeker weten altijd een glimlach op mijn gezicht als het onderzoek bevestigt: ‘wat men in de volksmond zegt, was niet zo stom en kunnen we nu geheel of gedeeltelijk bevestigen’. Ik denk dan soms , daar hebben ze jarenlang aan gewerkt, alles onderzocht en mijn ‘bomma’ zou gezegd hebben : ‘zeg dat wist ik al lang, zenne?’

Nu de medici of apothekers onder de lezers hebben waarschijnlijk ook al eens over het placebo effect gehoord. Ze geven u een pilletje (met echt letterlijk niets in) en toch worden een heleboel mensen reeds wat beter. Dat is een echt voorbeeld van ’t zit in ’t kopke.

Mijn (wetenschappelijke, hum hum) conclusie : ‘het zit in ’t kopke ‘bestaat in sport echt en het leefde onder ons. Sommigen vonden het terrein zelfs wat moeilijk ondanks hun GPS… Was dat wel toeval?

Allemaal slechte voortekens (zo zouden de indianen dat zeggen en ik ben een indianenfan)…

Maar wat er ook van is, we dit it any way.

 

 

 

 

We winnen toch...

 

Inderdaad we winnen. Maar wat een felbevochten zege! Dit was de moeilijkste match die ik gezien heb. Onze enige nederlaag heb ik gemist maar naar het schijnt hadden we toen zelfs nog goed gespeeld. Enfin back to Sint-Amands, een lieflijk plaatske langs de Schelde. De dichters en kwissers onder ons weten dat dit het geboortedorp van ‘den Emile’ (Verhaeren) is.

Nu rond een voetbalveld wordt er niet altijd aan dichten gedaan (tenzij je ‘dicht dat gat in de verdediging’ tot poëzie wil verheven).

Op het terrein was de dichtkunst inderdaad ver te zoeken, het was eerder strijden voor elke morzel grond. In het middenstuk van het terrein was het super moeilijk voetballen en af en toe probeerde men hier wel met de bal aan de voet op te rukken maar dat was niet zo simpel.

 

Sint-Amands begon gretig aan de match en toen ze na een ongelukkige en pechvolle actie van een speelster (‘onderuitzwiepen’ kreeg een hele nieuwe dimensie, maar hopelijk is deze dame snel hersteld) met tienen kwamen te staan, werd hun gretigheid nog groter. Hun tactiek was ook eenvoudig maar wel efficiënt.

Laat de tegenstandster het spel maar proberen maken, we vangen ze op en dan snel met lange ballen naar voren. Daar hadden ze een dame lopen met een extra ‘vitesse’ in haar benen gecombineerd met heel wat technisch vermogen en die maakte het ons zeer moeilijk.

 

We kregen van haar een eerste dwarslatwaarschuwing na een kleine 15 minuten.

Nu dat eerste half uur ging het op en neer maar echt mooi spel konden we niet tonen. Ik kan me geen combinaties van meer dan een paar stationnekes voor de geest halen. Nu we hebben veel troeven in ons team en Delie is er één van. Een neus voor goals heeft deze dame wel. Torinstinct noemen ze dat.

Rond minuut 17 kwam ze in balbezit, mooie controle, draaien en voorbij haar ‘vrouwke’ en schieten. Een mooi schot volgt stervend tegen de netten. Mooi, keurig en 0-1 voor.

Nadien gaat het lekker op en af met kansen aan beide zijden. Kelly staat pal en Maya schudt een dropshot uit haar schoenen dat sterft net boven de lat. Die actie verdiende wel meer.

We verdedigen goed maar de snelheid van de flankspeelster van Sint-Amands is echt niet altijd makkelijk om af te stoppen. We liggen gedurende een tiental minuten echt wel onder en juist voor de rust komen we gevleid op 0-2.

Weer is het Delie die met een subtiel tikje op voorzet van Jos haar doelpuntentotaal verder aantikt.

In de tweede helft gooien we met Charlotte en Kirsten vers bloed erin, we herschikken onze opstelling en we proberen de bakens te verzetten. Dat lukt moeilijk. Het spelbeeld blijft hetzelfde. Op en af, wij proberen het spel te maken maar het lukt ons niet echt. Het terrein zit daar voor veel tussen maar ook de tegenstandster. Sint-Amands blijft gevaarlijk counteren en laat zich niet doen.

Na een kwartier moet ook Maurane eraf met een kwetsuur na een verdienstelijke match en moeten de trainers weer herschikken. Paterke naar het middenveld, Charlotte naar het midden en Sara naar de linkerbackplaats en youngster Evi op de linkerflank erin.

Nu die tweede helft was een drukke bedoening voor mij want verschillende keren riep de scheidsrechter mij op het veld ter hulp van een gekwetste speelster. Nu dat is eigenlijk wel een maat voor niets. Buiten wat psychologische hulp voel ik mij eerder hulpeloos.

Dit weekend moest ik eerst proberen om ook niet een ‘onderuitzwieper’ van formaat te forceren bij het keer op keer rennen naar de gekwetste(n) en de kwetsuren waren van die aard dat er niet veel aan te helpen viel.

Ondertussen stijgt de spanning meer en meer en zeker toen Sint-Amands een verdiende aansluitingstreffer scoort. Mooi doelpunt trouwens. U raadt wel van wie. Verdiend voor haar mooie match.

Even later wij met tienen nadat Paterke gekwetst raakt en alles dubbel blijft zien. Nogal lastig om zo voort te doen. Ondanks alles wil ze er even later toch terug op wat we toelaten.

Enfin hoe we het einde gehaald hebben, weet ik niet meer, maar we halen de drie punten binnen. Op karakter en ook wat geluk. Eerlijk gezegd, volgens mij was een gelijkspel billijker geweest. Maar er begint wel wat in te zitten. Als voetbalwijsheden uit de volksmond iets betekenen dan speelt ‘ het zit in het kopke’ een rol maar ook ‘slecht spelen en toch winnen in de moeilijke matchen, tja zo word je kampioen’ mogen we dan niet verwaarlozen.

Een voetbalwijsheid als een andere, maar wel een die doet dromen. En dat goed en mooi voetbal komt ook wel terug. Daar vertrouwen we op.

 

 

 

 

 

Pavaho.

 

 

 

 

Wedstrijd gegevens

 

 

Goals : Sarah Delie (2x)

 

Assists : Jorinde de Swerdt

 

 

  • Copyright © 2015 - www.dames-mth.be - Webmaster T1